درود بر زيبا
   
    در سايت کلوب در کلوب اُشو ، ياسمين مطلبی نوشته بود که در 3 قسمت به ايشان پاسخ دادم.
   
    مطلب ياسمين به تاريخ 27 مرداد 85 :
   
    کمی تحقیق بیشتر!
    فروردین ماه امسال بعد از سالها آرزوی دیدن سرزمین هندوستان به مدت دو هفته به هند رفتم.در شهر پونا یک هفته را در آشرام اشو زندگی کردم و نتیجه آن این بود که بعد از 3 روز به جای انجام تمارین تنها به مشاهده پرداختم تا ببینم واقعا در آنجا چه می گذرد؟ مجموعه ای از ملیت های مختلف گرد هم آمده بودند تا بیاموزند.همه غذاها گیاهی بود.هر 1 ساعت یک بار انواع برنامه ها و مدیتیشنها در آنجا برگزار میشد.اما...........................................من بیش از 8 سال است که در حال جستجو و آموختن انواع روشهای بهتر زیستن هستم در حال حاضر مدرس ریکی ،سایکیک،فنگ شویی،تاروت هستم و دوره های پولاریتی،رفلکسولوژی،تله پاتی ،هاله بینی و ......... را زیر نظر اساتیدی مجرب گذارنده ام پس سعی کردم با نگاهی کاملا علمی و تخصصی به انجا نگاه کنم.در کدامیک از روشهای انسانسازی و .... اجازه داده شده بعد از این همه تغذیه سالم و مدیتیشن افراد هر شب از مشروبات الکلی استفاده کنند(الکل باعث آلوده کردن هاله و چاکراها می شود)؟هر لحظه برای کوچکترین نیاز خود مبالغ زیادی را بپردازند؟در شب کنار استخر به معاشقه...بپردازند؟و به هر بهانه ای همدیگر را 1 دقیقه در آغوش بگیرند و به بهانه تانترا آخر آن ماه آزادانه با هم سکس داشته باشند؟(استفاده از سکس در بین اساتید برای بیداری کندالینی بوده و بعد از سالها ریاضت و تمرین تنها با استادی هم سطح خود و فقط یک بار سکس داشته اند تا با برگرداندن انرژی به طرف استخوان دنبالچه منجر به بیداری فرد یعنی بیداری کندالینی شوند).اما حال آنجا در بین خود هندیها به مرکز فساد تعبیر می شود چون افراد به بهانه مختلف به
   
    آنجا می آیند ،این رابطه را ایجاد می کنند و می روند!!با دختری اسپانیایی برخورد کردیم که او هم از چنین موضوعی سخت متعجب بود!!!
   
    کدام استادی کلکسیون ساعت رولکس را داشته و کلکسیونی 100 تایی از گرانترین ماشینهای دنیا را به همراه داشته است؟قضاوت به عهده خود شما.تنها توصیه خواهرانه من این است که تنها با چاپ چند اثر و مد شدن مباحث به باور و یقین نرسید کمی تخقیق علمی و جامع می تواند راه حقیقی را روشن کند.در اینکه اشو سخنور قابلی بوده شکی نیست اما عمل و سخن دو دنیای کاملا متفاوت دارند. http://www.osho.com آدرس مکانی است که من و 4 دوست عزیزم در آنجا اقامت داشتیم.زیبایی محیط،رویایی و باور نکردنی بود اما به خیلی چیزها شک می کردی!!!خیلی چیزها!!!!!!!!
   
   
   
    جواب اول من به تاريخ 27 خرداد 86:
   
    درود بر شما
   
    یاسمین عزیز بسیار خرسندم که شما در این وادی ره می سپارید و علوم بسیاری را کسب کرده اید.
   
    شما هم اُشو و هم آشرام اُشو رو زیر سوال برده اید.
   
    محسن خاتمی ، مترجم سخنرانی های اُشو ، اُشو را بسیار قبول دارد ولی آَشرام اُشو را زیر سوال می برد و آنجا را بعد از اُشو ، تفریحگاهی بیش نمی داند.
   
    من ، هم اُشو و هم آشرام اُشو را قبول دارم.
   
    در هر مسیری هر کسی خود مسوول نگرش ها و اعمال خود است. شما هر آنچه را که از هر کسی در آنجا دیده اید مسوول آن خود همان افراد بوده اند که عمل کرده اند.
   
    برای تمام صحبت های شما تک به تک جواب دارم اما به طور نمونه فقط خوردن شراب را جواب می گویم.
   
    در آنجا همه چیز در جایگاه خودش آزاد است اما این فرد است که تصمیم می گیرد که از چه چیزی کی و چگونه استفاده کند.
   
    البته در آنجا محدودیت هایی هم وجود دارد و نمونه آن ، اجباری بودن پوشیدن مایو ارغوانی در استخر است که اگر اجباری نبود بسیاری به استناد سخنان اُشو که من هم قبول دارم اما جایگاهی دارد ، لخت مادر زاد در استخر حضور می یافتند.
   
    اُشو همه چیز را گفته است، عیب همه چیز را ، مضرات همه چیز را و حسن همه چیز را ، این ما هستیم که انتخاب می کنیم.
   
    سقراط می گوید وظیفه ما تعلیم دادن است نه تحریم کردن.
   
    سال پیش در آشرام با چند نفر آشنا شدیم که در تهران برخی شب ها با هم مدیتیشن به جا می آوریم. بعضی از دوستان سیگار می کشند و حتی مشروب مصرف می کنند در حالی که می دانند که برای مدیتیشن خوب نیست. مسوول اینها ، اُشو نیست.
   
    آخرین پاسخ من به شما یک داستان است که اُشو بیان کرده است؛
   
    برهمنانی ره می سپردند از وادی به وادی دیگر برای تزکیه و تربیت و آموزش.
   
    در مسیر خود به رودخانه ای رسیدند که لازم بود از عرض آن گذر کنند. دختری آنجا ایستاده بود و کمک خواست که او را نیز با خود به آن طرف رودخانه ببرند.
   
    یکی از برهمنان ، دختر را بغل کرد و او را به آن طرف رودخانه برد.
   
    برهمنان عبور کردند و به راه خود ادامه دادند.
   
    بعد از پیمودن راه بسیار که دو ساعت بیشتر شده بود یکی از برهمنان که از دو ساعت پیش خم به ابرو داشت به برهمنی که دختر را از آب عبور داده بود نزدیک شد و به او گفت: ما در اصول برهمنی که سعی داریم تعالیم آن را به عمل در آوریم نباید به دختر دست بزنیم تو چگونه آن دختر را بغل کردی؟
   
    برهمنی که دختر را کمک کرده بود جواب داد: من دو ساعت پیش به آن دختر کمک کردم و او را همان جا رها کردم اما تو همچنان دو ساعت است که او را با خود حمل می کنی.
   
    شاد باشیم و آگاه در هوشیاری
   
   
   
    جواب دوم من به تاريخ 28 خرداد 86:
   
    درود بر شما
   
    لازم می دانم که از یاسمین سپاسگزاری خود را اعلام کنم.
   
    از یاسمین عزیز بسیار سپاس گزارم که همچون بسیاری ، که بعد از مخالف بودن با روشی ، از آن دوری می کنند و سخنی نمی گویند، عمل نکرد و چندین جمله نظر خود را برایمان نوشت. و این احساس مسوولیت را در خود داشت که ما و خودش را به تحقیق بیشتر تشویق کند.
   
    مخالفت و شک در هر موردی بسیار خوب است و باعث چالش و تحقیق و در نتیجه شناخت بیشتر می شود.
   
    در یونان هرکول و ایران پهلوان ، مسابقاتی که برگزار می شد نه برای تعیین برترین بلکه برای به رو آمدن برترین های پهلوانان برگزار می شد. به این معنی که این مسابقات باعث می شد که پهلوانان بهترین خود را بروز دهند و بهترین داشته های خود و بهترین فنون خود و بهترین انرژی خود را فعال کنند و خود را به خود بشناسانند. و چنان بود که بعد از مسابقه بدون توجه به برنده یا بازنده ، همه پهلوانان به هم تبریک می گفتند.
   
    حضور مخالف باعث به رو آمدن بهترین داشته های ما می شود و ما را وا می دارد که بیشتر تحقیق کنیم و بیشتر مطالعه کنیم و بهترین هایمان را افزایش دهیم و ارتقا یابیم.
   
    و مخالف نیز بر آن خواهد شد تا بهترین های خود را به رو آورد و هر دو طرف سبب ارتقا هم خواهند شد.
   
    پس ، از مخالفت ورزیدن و شک کردن نهراسیم و اگر در موردی مخالف هستیم یا شک داریم حتمن بیان کنیم و از مخالفت ورزان نیز استقبال کنیم که باعث شکوفایی ما هستند.
   
    یاسمین عزیز از صمیم دل از تو سپاسگزارم که احساس مسوولیت خود را به کردار نشان دادی و مرا بر آن داشتی که به چالش برخیزم.
   
    سپاس سپاس سپاس
   
    جواب سوم من به تاريخ 1 تير 86:
   
    درود بر شما
   
    سپاس از یاسمین و سپاس از مدیر این کلوب که به مخالفینی که مودبانه اظهار نظر می کنند هم اجازه اظهار نظر می دهد.
   
    یاسمین عزیز امروز آمده ام تا قسمت دیگری از نوشته شما ر ا پاسخ دهم. بسیاری دوستان در پاسخ نوشته شما ، یا قسمتی از نوشته شما را در مورد آشرام پذیرفته اند و یا اینکه خود شما را نقد کرده اند. اما من نوشتم که برای تک تک نوشته های شما پاسخ دارم.
   
    شما نوشته اید : " به هر بهانه ای همدیگر را 1 دقیقه در آغوش بگیرند " ، امروز می خواهم به این جمله بپردازم که اگر بتوانم به خوبی مبحث را باز کنم به همه چیز پاسخ داده خواهد شد.
   
    شما نوشته اید : "من بیش از 8 سال است که در حال جستجو و آموختن انواع روشهای بهتر زیستن هستم در حال حاضر مدرس ریکی ،سایکیک،فنگ شویی،تاروت هستم و دوره های پولاریتی،رفلکسولوژی،تله پاتی ،هاله بینی و ......... را زیر نظر اساتیدی مجرب گذارنده ام"
   
    این علومی که شما اسم برده اید و بسیاری علوم دیگر و در کل عرفان ، همه یک ریشه دارند و آن کل نگری است. شما ( هر کسی) با این علوم ، قسمت های مختلف فلسفه کل نگری را آموخته و به عمل در می آورید. تمام این ها که شخص شما نام برده اید و بسیارند از این دست، مهارت هایی ابداعی هستند برای درک کل نگری و ارتباط با کل.
   
    اُشو نیز تمام روش هایی که پیشنهاد یا ابداع کرده است از همین فلسفه کل نگری گرفته شده است. بسیاری از حرف هایی که اُشو به زیبایی می گوید ، قبلن گفته شده است و بسیاری از روش هایی را که پیشنهاد می کند نیز 5000 سال قدمت دارند.
   
    اگر فلسفه کل نگری را دریافته باشید دیگر بحثی در میان نخواهد بود و همه این مهارت ها را به خوبی درک خواهید کرد.
   
    البته هدف هم در این مسیر بسیار مهم است. بسیاری را می شناسم که به جهت جذابیت و کنجکاوی به این علوم و مهارت ها رو می آورند. برخی هم به هدف آرامش به این مسیر رو می آورند و در این مهارت ها به دنبال رسیدن به آرامش هستند. اینها از طریق به دست آوردن مهارت می خواهند به آرامش برسند و نمی دانند که اگر به شناخت برسند به آرامش نیز دست خواهند یافت. چون مهارت ها را به خوبی درک کرده و با کل به خوبی ارتباط برقرار خواهند کرد.
   
    اما هر که هدفش ، شناخت باشد لازم است که در حین آموختن این مهارت ها ، زیربنا ، یعنی همان کل نگری را مطالعه و درک کند.
   
    بسیار گفته اند و تمام فلسفه های عرفانی همه می گویند " وحدت در کثرت در حین کثرت در وحدت"
   
    یعنی " هیچ نیست جز همانی که هست."
   
    یعنی " یکی بود یکی نبود ، غیر از خدا هیچ کس نبود."
   
    همه از یک کل هستیم.
   
    همه در درونِ یک کل هستیم.
   
    همه ، کامل با هم در ارتباط هستیم ، هر چند که به این ارتباط هوشیار نیستیم.
   
    وقتی این را درک کرده باشیم که منی وجود ندارد.
   
    اگر این را درک کرده باشیم که مالکیت بی معنی است.
   
    اگر این را درک کرده باشیم که ما همه ، یکی بیش نیستیم.
   
    دلیلی دارد که از بغل کردن هم دوری کنیم؟؟؟!!؟!!
   
    دلیلی دارد که با سکس با هم مشکل داشته باشیم؟
   
    یاسمین عزیز شما تابوهای خود را هنوز با خود داری و سعی داری علومی را که می آموزی با تابوهای خود همگام کنی.
   
    همه آموزش دهندگان این علوم هم در ایران سعی دارند که این علوم را به گونه ای با تابوهای ایرانی ترکیب کنند تا بتوانند شاگردانی را گرد آورند. البته من نمی گویم این کار اشتباه است. این هم خوب است چون باعث می شود حداقل قسمتی از این فلسفه کل نگری به مغز این افراد تابو زده وارد شود.
   
    اما شما که به دنبال شناخت هستی دیگر وقت آن رسیده که از تابو ها ، خود را رها کنی تا به شناخت برسی.
   
    البته در ایران پسرها راحت تر از دخترها می توانند از تابوها دست بکشند که البته برای آنان نیز سخت است.
   
    شما و من معمولن کسانی را بغل می کنیم که می توانیم. این توانستن از کجا می آید؟ از ذهن. در حالی که در این روش ها و مهارت ها می آموزیم که ذهن را کنار بگذاریم.
   
    مثال می آورم: شما به زندان زنان می روید ( من رو راه نمی دن ) آنجا دختری به قتل محکوم است و بسیار زیباست و نقاشی های زیبایی هم کشیده است و در نمایشگاهی در معرض دید قرار داده. او به قتل محکوم است و منتظر است که 18 ساله شده و اعدام شود. شما او را زیبا ، هنرمند و معصوم می بینی و او را بغل خواهی کرد . اما زن سلیته ای ( این اسمی است که جامعه روی او گذاشته است) هم سلولی اوست و او نیز قرار است اعدام شود و او نیز نیاز به بغل کردن دارد و شما به او با تنفر نگاه می کنی و آنجا را ترک می کنی.
   
    چگونه کل نگری را درک خواهی کرد وقتی بین انسان ها تفاوت قائل شوی؟ این را به خود نیز می گویم. چون عمل کردن سخت است، قبول دارم. اما حداقل این است که این فلسفه را درک کنیم و تا جایی که در توانمان هست و ذهنمان اجازه می دهد به کردار درآوریم تا به تدریج از ذهن آزاد شویم.
   
    پس مرحله اول شناخت است و سپس آموختن مهارت و سپس به کردار در آوردن آن مهارت ها تا به آن شناخت جامه عمل بپوشانیم.
   
    مهارت بدون شناخت و البته شناخت بدون به کردار در آمدن به توسط مهارت ، به هیچ دردمان درمان نخواهد بود.
   
    امید که توانسته باشم...
   
    شاد و آگاه باشیم در هوشیاری
   
   
    زيبا يارتان
   
    سينا
   
   
   
 

حتمن مطالب آرشيو را مطالعه فرماييد	نظرات شما ...
لينک به اين مطلب